YUVA BLOG

Yuva at GANESHOTSAV 2011- A Slideshow

2011-09-25T18:28:00.007+05:30

Yuva at Maharashtra Mandal Bangalore's GANESHOTSAV 2011- The whole story in a neat slideshow by Darshan Pawar. Enjoy!

Ganeshotsav 2011

2011-09-12T15:10:00.011+05:30

Ganeshotsav 2011 just concluded at Maharashtra Mandal Bangalore.

Yuva has had it's share of prize hauls as awaited anxiously.

8 awards in the Kamalabai Marathe Karandak Ekankika Spardha

Best performance for the Vividhgunadarshan (variety show).

The much-awaited 'WAH-Shout' image is here..(See link below)

More updates/pictures later... and more talk and discussions on the email group and Facebook group (http://on.fb.me/qLSAUI) Join in!

Yuva - in Times Of India, Bangalore!

2010-10-24T19:53:00.004+05:30

Yuva gets a mention in Times of India Bangalore's Sunday 24 Oct 2010 edition ( page 6).

This was alongside our Maharashtra Mandal, and other Marathi groups of Bangalore. A statement from Mayuresh and that's the photo of our play 'Mooshakayan', Rajesh Thipse's photograph. For the full article click here.

Yuva plays go online!

2010-09-19T10:17:00.004+05:30

- By Mayuresh Nirhali

This year marks as the 15th year of existence for Yuva Marathi Sangh. In this period, Yuva has given some outstanding programmes to marathi speaking audience in Bengaluru, In all the social, musical, entertainment events that Yuva has put together thus far, Theatre really stands out with total 28 plays as of now and countless other theatrical events. This makes us really proud when we look back at the journey.

Most of Yuva's plays have been part of the two local one-act play competitions held by Maharashtra Mandal, Bengaluru; One being the Kalamabai Marathe Karandak Ekaaknkika Spardha during geNeshotsav and the other being 'Rangdakshini' in January. We really thank Maharashtra Mandal for providing this platform for our theatrical activities. Today, Yuva's plays are among the favorites of these competitions.

We are very excited to announce that we will put up all our recorded performances on Yuva's new video channel. The idea is to have one stop place online to watch all yuva's performances and also to bring our efforts to larger/global audience. We believe this will not only provide us an opportunity to entertain marathi speaking community outside bangalore but also bring more feedback to us.

So, to view Yuva's performances online, visit us at, http://yuvabangalore.blip.tv

Aarohan 2010 - Event 3: Talk and Tabla

2010-07-17T20:59:00.012+05:30

- By Girish Mahajan (Gary)

In today's hectic life... we always are searching for that one peaceful moment away from the usual humdrum of work-home balance. We go for a short trip, trekking or to a movie etc. But this time YUVA decided to present opportunity to try something different and the reason for that was the T-Shirt Launch event of Aarohan 2010 (Yuva's 15 year celebrations).

What was earlier supposed to be a casual gathering to launch and give away the T-shirts, now had a different format, with suggestions from Pramod and Sujay to give this otherwise simple event a valuable twist. In last YUVA meeting Pramod suggested his professor for a small talk on “Sustainability” and Sujay had word with Rahul Phopali and entertaining tabla player and a YUVA member. Hence the birth of event number 3 “Talk and Tabala ”

The program was on evening of 19th June, 2010. The program started with a talk on “Our role in sustainability and sustainable development” by Dr. Monto Mani, Assistant Professor at the Center for Sustainable Technologies, Indian Institute of Science, Bangalore which later was followed by Rahul Pophali's performance.

The talk was a small attempt to reveal a great thought about life that a normal person normally doesn't think of. He emphasized the number of thoughts on different aspects of life. A person can learn a lot if he/she fulfills the desire as per the western philosophy but eastern culture says person can be happy and developed without any desire. He explained prominence of life with real life examples. One should change his attitude towards life, is the solution to make life more sustainable.

Rahul Pophali is one of the most versatile tabla player in today’s younger generation. A dazzling performer and an incessant innovator,He progressed to advanced training in the Punjab gharana style under Pt. Nishikant Barodekar (senior disciple of Ustad Alla Rakha Khansaheb). Rigorous training by Nishikantji and occasional guidance from Ustad Zakir Hussain over last ten years shaped Rahul into a promising tabla player. It was amazing experience to watch Rahul perform. He also explained the meaning of different tabla strokes during his performance. So thats entertainment spiced with some Tabla gyan :) Both events made the evening a wonderful one. Thanks to Rahul and Monto sir from YUVA.

And YES... finally the much-awaited T-shirts were launched too, after all that was one of the main event of the evening. Great work by the T-shirt team!

Some photos from the event:

Aarohan 2010 - Event 3: Talk and Tabla : Poster

2010-06-15T15:43:00.001+05:30

Aarohan 2010 - Event 2: Crafts Workshop : Poster

2010-05-13T15:39:00.002+05:30

Click - Photography Workshop: Thoughts and Thanks

2010-03-25T13:13:00.010+05:30

The Photography Workshop, CLICK went about well and as scheduled on 21st March 2010. Here are some thoughts and thanks on behalf of Yuva to the people responsible for it.

Let me start with a BIG THANKS to Ashish Vanjari for conducting the workshop. Thanks to Sujay, Nikhil, Gary, Mangesh and Onkar for not only organizing the workshop, but also working out details such as power back-up, food& snacks. Another BIG thanks to Maharashtra Mandal, Bangalore for making available the Mandal hall and facilities and mostly their continued support to us which is very encouraging. Thanks to everyone else who contributed alongside.

Around 28 people had registered, most of them turned up barring 3-4 who dropped out last minute due to emergencies. There were more interested, but did not register due to prior commitments. The age group of the participants was approximately 13 - 35 years. About 10 of the participants were a mix of non-Yuva and non-Marathi. Thanks to all those who showed interest and participated making this a big success, or should I say they made 'CLICK' click. Needless to say, it was a great success.

Ashish did a great job to bring along prints of his work, which not only showed his caliber as a passionate photographer, but also awed the audience, who browsed past while we waited during the minor start-up delays. The content was a good mix of the technical aspects, practical attempts, creative theories, and some story bytes from Ashish's experience. I am very sure most of them have a new perspective towards photography, have new ideas and will look at their cameras for better execution of their ideas into better and stunning photos.

The audience was largely interactive, with lot of queries and inputs too. Am sure they had suggestions/comments which I guess they must have put down in their feedback forms. Looking forward to the next part, where the next level of photography will be explored. Yuva will be sending updates on this soon.

Toward the end of the workshop, there was a job to hand to close the event as well, collections had to be reviewed payments had to be made, winding up, helping Ashish wind up... the organizers' job wasn't done. There was an unforeseen shortage of funds, I guess due to the few dropouts. But Yuva in its usual way was quick to act... all the Yuva members present go out additional contributions and help match-up, not only that they also helped in the winding up process as well. Finally the event was a success in the true sense; it got U and V together. Here's hoping that more people come ahead to be a part upcoming events.

Click here for photos!

Aarohan 2010: Event 1: CLICK - A Workshop on Fundamentals of Photography

2010-03-12T09:09:00.010+05:30

YUVA MARATHI SANGH (Bengaluru) presents 'CLICK' A Workshop on Fundamentals of Photography by Photographer Ashish Vanzari

This is typically a workshop of the beginners and enthusiasts who want to know how to "CLICK" better. This will help you to know about your SLRs, DSLRs and Digital cameras, and how to compose shots and develope an photographer's eye. Also we will get to see Ashish's work and hear from the horse's mouth about the amazing experiences that he has encountered while taking his shots.

Limited entries Only. Workshop Fees Rs. 400/- (including Lunch, Snacks and Crafts material)

To Register and know more details, check the event post on Facebook

http://www.facebook.com/event.php?eid=396647780358&ref=mf

If you are not on Facebook and cannot access the post, please send in a request via comments to this blogpost. We will revert with the details. Please add you name and contact ( phone/email). Remember there are limited entries and they might close soon.

Skandagiri Night Trek

2010-02-14T09:50:00.010+05:30

Recently a group of Yuva people had been one of the beautiful places near Bangalore Called “Skandagiri”. It is 70 Km Away from Bangalore and we were around 18 people. It was a night trek. We started our journey around 10.30 Pm from Bangalore. We had one car and 6 bikes and it was too cold. In spite that riding bike on airport road was such great experience. In between we took halt for tea. It was full moon night (Poornima), as usual we missed the road but we enjoyed each and every movement of warm weather and reach at Skandagiri around 2 A.M. and started trekking from the base at 2.30 A.M. With lots of hitches and stiffness of the rock we all people reached on top at around 5 P.M. We had some food and enjoyed the camp fire and then we were waiting for the moment that we came for - 'The Sun Rise'. Every one stood upright to experience such a great moment. Lots of people were there along with us. Finally that moment which we were waiting for was there and suddenly fog transferred to cloud in front of our eyes and we were on the top I mean above the cloud. After that Sun entered in such great cloudy environment. It was such great experience and a memorable 0ne. We got the chance to see the beauty of nature. Finally we started our returning journey. In the entire trek everyone was enthusiastic and reached at base around 10 P.M. and returned to home safely with such great memory. We should say thanks to Abhijeet Murty,Aditi and Gourav who arranged such great night trek. I would like to suggest everyone to see Skandgiri once in life.

Some snaps here and for more snaps on Picassa click here.
- Gary (Girish Mahajan)

Avagunthan - Yuva's play at Rangadakshini 2010

2010-02-03T00:32:00.013+05:30

Yuva presented 'Avagunthan' a one-act play for Rangadakshini 2010, organised by Maharashtra Mandal Bangalore. A new enthusiastic team supported by the experienced Yuva did very well. Won the Best Set award and lots of accolades. Here is a simple slide-show of the journey, hope you like it.

Yuva's successful debut at Sudarshan - Pune

2010-01-01T13:31:00.007+05:30

Yes!! Yuva proved themselves, again.

Yuva participated in Sudarshan Rangmanch Dhirganka Spardha which was held in Pune on 25th to 27th Dec 2009. Yuva participated in the competition with Dhirgankika 'Abhas'. The play was written by Pramod Khadilkar and directed by Sujay Ghorpadkar from Yuva .In Bangalore Yuva has participated in different events of Maharashtra Mandal and showed their talent but this time Yuva decided to show our ability in another city like Pune and Yuva ownered with different hats like 'Uttejanarth'(consolation prize) in Best actor and Best Play category. Yuva had got an invitation to participate in the competition after Rangadakshini 2009 performance "Samantar".

Sudarshan Rangmanch Dhirganka Spardha is one of the prestigious competition in Pune. It was my pleasure that I got the chance to involve in a such great event. It was great fun too... I mean starting from reading the script to the actual performance on stage. Every one put their effort to make it happen.

Abhas was based on the people who couldn't complete their dreams and how god give the filling of accomplishment of their dreams through drama.Finally give the hope for life.

To make the event successful Yuva flew with feathers like

Direction: Sujay
Onstage: Pramod,Mayuresh,Nilaj,Shashi,Aboli,
Lights: Ravi, Nikhil Manohar.
Music: Onkar,Sarang
Backstage: Mangesh,Gaurav,Sarus,Gary
Coordinator: Anagha
Other Yuva, both from Bangalore and the ones relocated to Pune like Nikhil, Sagar etc. helped on D-day

Some pictures posted below here. More are available, click the ones below to view the full online album.

- By Girish Mahajan (Gary)

Some more snap-shots of Yuva at Jallosh09

2009-11-24T12:45:00.013+05:30

Some snap-shots of Yuva at Jallosh. Happy to see Garry's onstage theatrical debut at this event. Shashi, Mayuresh, Darshan and Anand were their usual best on stage. Pramod and me did our bit putting up the show on stage. It's great to work with you all.... It's great to be a Yuva!

Yuva at Jallosh '09

2009-11-12T10:10:00.007+05:30

Yuva was happy to be a part of Jallosh '09. It was good experience to be here with a new crew (A combination of many associations accross Bangalore). Yuva was involved with the Direction of the play - "Love Letter" (by myself) and nivedan - both written by Pramodh Khadilkar (our nehmechaach yashasvi lekhak) Shashi and Mayuresh were a part of the nivedan. Garry & Anand were a part of the cast of the play. Darshan did all the shakes in the dances.... ( liked the way he lip-synced as he danced.... cool!)

Jallosh created a good platform for many youngsters and freshers in the field of Theatre, Music, Dance and Event Management.

Click here to see the Jallosh album

त्या वाळक्या काठीसोबत...

2008-12-31T07:58:00.005+05:30

Posted by: प्रमोद (Pramod)
(Posted in Devanagiri script, please comment if you have font display issues we can guide you)

बाजारच्या रस्त्यावरून जाताना

मी नेहमी माझ्या मित्राच्या दुकानात जायचो.

सारखा तराजूच्या पारड्यांवर मोजमाप करत असायचा.

सर्हाईतपणे विचारायचा--

"कुठं चालला आहेस?"

माझं उत्तर ठरलेलं-

"व्रुद्धाश्रमात"

पुन्हा ठरलेला प्रश्न:

"का वेळ घालवतोस वाया,

तिथं जाऊन?"

मी हसायचो.

शेजारच्या टपरीतून चहा मागवून

म्हणायचा,

"काय होतं तू तिथं जाऊन?"

"त्यांना बरं वाटतं इतकंच,

जाणवतं की त्यांच्या वेदना जाणणारं

आहे कु्णीतरी"

तो उशीला रेलत

आणखी एक घोट घेत म्हणायचा

"मग, त्यानं काय होतं?"

मग मी नुसता शांत व्हायचो.

मनातनं त्याच्या

असंवेदनशीलतेवर चिडायचो.

तो म्हणायचा,

"वेदना का जाणवतात, ठाऊक आहे?

संवेदनेमुळे--

वेदना संवेदनेची असते. अरे--

एकदम व्यावहारीक जगावं,

नफ्या-तोट्याचं गणित

सारखं मांडत रहावं!

तूच सांग, महत्त्वाचं गणित की संवेदना?

तुझं गणित पक्कं म्हणून तुला मिळाली

नोकरी, की संवेदना पक्की म्हणून?"

मी हसायचो.

"कुणीतरी द्यावी लागते संवेदना,

परत मिळण्यासाठी,

आणि

एकदा अंकुरली की

वाढत जाते आभाळभर

ज्ञानोबाच्या वेलीसारखी"

तो हसायचा नुसता.

पोरावर डाफरत,

"चाय मे पानी कम डालो"

सांगत पैसे काढून द्यायचा.

गल्ल्यातून.

***

परवा खूप दिवसांनी

गेलो त्याच्याकडे.

कधी नव्हे तो

तराजूवर काही मोजत नव्हता.

काय करतो आहेस?

"स्पंदनं ऐकत बसलो आहे स्वतःची"

तो म्हणाला.

जवळ जाऊन बघितलं

तर भलं मोठं प्लॅस्टर पायाला

आणि शेजारी

एक मळकट काठी.

ओबड धोबड.

काय झालं रे?

काळजीनं म्हणालो तेव्हा,

"चालत्या लोकलमधून पडलो,

तरी बरं-

स्लो होती. नाही तर

राम नाम सत्य होतं"

मग?

"नंतर बराच वेळ पडलो होतो.

विव्हळत.

९:१०ची, ९:१५ची, ९:१८ ची

९:२०ची सगळ्या लोकल

जात होत्या.

माणसांनी भरलेल्या.

पण

नाही आलं कुणी वळून

मदतीला."

कुणीच नाही??

"नाही. लेट मार्कचा लाल रंग

गहिरा असेल कदाचित,

रक्तापेक्षाही"

मग?

"तिथनंच आला चालत

एक लंगडा भिकारी

कष्टानं.

दगडांतून.

त्यानं दिली त्याची काठी मला.

ठेशन धा मिन्टावर हाय, बोलला.

खूप कष्टानं आलो चालत. तोसुद्धा--

खुरडत, सरपटत.

मग ऍम्ब्युलन्स आली. कुणीतरी नेलं

हॉस्पीटलमधे.

या धावपळीत--

ही काठी, त्या भिका-याची.

राहिली रे माझ्याकडे.

कसा चालत असेल?

कसा पोट भरत असेल तो?

येशील माझ्याबरोबर?

शोधू आपण त्याला.

येशील?"

चल.

उठला कष्टानं.

तीच भिका-याची काठी घेत.

ओबडधोबड.

रीक्षानं जाताना,

ती काठी होती माझ्या हातात.

जाणवलं--

अचानक त्या ठार कोरड्याखट्ट काठीला

पानं फुटत आहेत--

वाढत्येय ती. बहरते आहे.

आभाळापर्यंत.

रीक्षातनं बाहेर

शून्यात बघणा-या मित्राकडे

नजर वळाली.

ज्ञानोबाच्या झाडाचं बी

रुजत होतं कुठेतरी त्याच्या काळजात.

त्या वाळक्या काठीसोबत.

ओबडधोबड.

Yuva Meet - Oct 01, 2008

2008-10-02T06:45:00.007+05:30

Pictures from the Yuva meet on 1st October, to celeberate the success of the two plays 'Runanubandh'(Jan2008 Rangadakshini) and 'Limit'(Sep2008 Ganeshotsav)

01 Oct 2008_Yuva Meet

YUVA's performance at GANESHOTSAV 2008

2008-09-15T12:42:00.005+05:30

Here's the usual release!. Yuva's play LIMIT was a HIT in the Ekankika Spardha (One-act play competition) at Ganeshotsav 2008 organised by Maharashtra Mandal Bangalore.

AWARDS LIST:
BEST PLAY
BEST EXPERIMENTAL PLAY
BEST ACTOR
BEST DIRECTOR

More Details in the NATAK DATABASE PAGE which will be updated shortly.

HAPPY BIRTHDAY , HAPPY INDEPENDENCE DAY

2008-08-15T09:06:00.004+05:30

We made it through the year. Our Blog is now a year old and Independence day is a good reminder:)

Well... we are independent now, but the Blog depends on us Yuva. Please continue to post, and start by posting your comments on how you think we fared in this last year.

Bhaav Ranjan - Videos

2008-07-27T04:37:00.010+05:30

Here are few videos of 'Bhaav Ranjan' presented by Maharashtra Mandal and Yuva on Saturday 26-Jul-2008. Hope you enjoy re-living those moments. Thanks Shirish for sharing them.

a) Dholki for ‘Reshmachya reghanni’ - Shirish

b) ‘Sunya sunya’ - Chitra

c) ‘Kanada raja’ - Omkar & Mandar

Here are the links to More Bhaav Ranjan videos

d) ‘Sangoram achyuta ananta’ - Shruti

e) ‘Nabh utaru aala’ - Chitra

f) ’Dhundi kalyanna’ - Shruti & Omkar

g) ‘Shoor amhi sardaar’ - Mandar Gokhale

h) ‘Reshmacnya reghanni’ - Shruti

i) ’Pratham tuj pahata’ - Mandar Gokhale

j) ‘Sangoram mi hajar chintani’ - Omkar

'Bhaav Ranjan' - Invitation

2008-07-11T11:34:00.011+05:30

'Bhaav Ranjan' - light musical programme : Saturday 26-Jul-2008

Click to see enlarged image.

MAP (to reach Maharashtra Mandal):
http://www.mmbangalore.org.in/ContactUs.asp

Happy Birthday Yuva!

2008-06-10T16:20:00.001+05:30

Posted by : Priti(Sathe) Gadgil

Tomorrow (11 June 2008) Yuva enters its teens...13 years have passed since Yuva started as a group of teenagers (more like childhood friends) coming together to do something worthwhile in life! I feel so happy and proud to be a Yuva-ite, having being there right from (well almost) the beginning...

I have this big bag of Yuva material at home... old yuva badges, yuva entry forms, yuva-tshirt, "yuva-uwach", the Yuva constitution, logs of the various trips, pamphlets of the fund-raiser we'd organized after the Kargil war, the sports fest organized in Mandal, the blood donation camp conducted in Mandal, the many days we've spent with the orphanage kids, the "social work" trips to Dabgoli, the innumerous treks, yuva meetings, yuva parties, yuva album, AGPs and later e-AGPs (guys, you wouldn't know the fun we've had here! ;-)), stories of "ghyaa", YSP programmes, yuva at ganpati - fun at the hall decoration, overnight natak practices -- memories making me feel very very nostalgic!!

Yuva has been a platform to showcase one's talent (in whatever field it may have been) and mostly a place where friendships have been cemented. It has seen generations of people come and go. Yuva has stood the test of time on many occasions and i only wish to see it grow. I still am in touch with some ex-Yuva friends who still vouch strongly for Yuva as "Yuva has been the best thing that happened to me in my life"!

अंतरीची रत्ने

2008-01-22T10:37:00.000+05:30

Posted by: देवेंन्द्र (Devendra)
(Posted in Devanagiri script, please comment if you have font display issues we can guide you)

'शब्द होते सजविले मी, सूर होते जुळविले
गीत होते गायचे पण काव्य होते हरविले'

चार-पाच वर्षांपूर्वी कपिलच्या बाबांकडून हे गाणे आम्ही ऐकले. बंगलोरमधील आम्हा हौशी कलाकारांचा - युवा संगीत प्रेमींचा - घोळका जयनगरला कपिलकडे जमला होता. तोपर्यंत कपिलचे बाबा गाण्यातले जाणकार आहेत, स्वतः छान गातात, पेटी वाजवतात इतपत आम्हाला माहिती होते, पण त्यांनी इतक्या छान कविता करून त्यांना चाली सजवल्या आहेत हे नव्यानेच कळत होते.

हल्लीच्या मराठी गाण्यांतून (काही सन्माननीय अपवाद वगळता) काव्य हरवले आहे याची खंत ज्यांना वाटते आणि जुन्याच्या छायेत वाढूनही नव्याचे कौतुक असणा-यांपैकी ते एक. तीच-तीच जुनी गाणी दळत बसण्यापेक्षा आपण काहीतरी दर्जेदार निर्मिती करावी, निवडक आठ-दहा गाण्यांचे रेकॉर्डिंग करुन एक कॅसेट काढावी हा त्यांचा संकल्पही तेव्हा त्यांनी बोलून दाखवला.

हा संकल्प सिध्दीस नेण्यासाठी त्यांनी प्रयत्न आधीच सुरु केले होते. मराठी भावगीते लोकप्रिय करण्याचा श्रीगणेशा ज्यांनी केला ते गजाननराव वाटवे काकांच्या कवितांवर प्रसन्न झाले आणि काही कवितांना त्यांच्या खास मधुर शैलीत चालीदेखील लावल्या. त्यातल्याच एका गाण्याने हृषिकेश रानडेच्या आवाजात सत्यजित केळकरच्या पेरुगेटाजवळच्या स्टुडिओमध्ये रेकॉर्डिंगचा श्रीगणेशा झाला. हृषिकेश तेव्हा आजच्या इतका यशस्वी व्हायचा होता पण काकांनी त्याच्यातील गूण अचूक हेरला होता. त्यानंतर एकेक करत गाणी तयार होऊ लागली आणि विचारपूर्वक वेगवेगळ्या गायकांकडून ती गाऊन घ्यायचे काम सुरु झाले. 'भावगंध' हा युवाने बंगलोरच्या महाराष्ट्र मंडळात सादर केलेला कार्यक्रम ऐकून अश्विनी गोरे या 'युवा' गायिकेचीही काकांनी निवड केली. त्यांच्या बंगलोर मुक्कामात तिच्याकडून गाणी बसवून घेणे सुरू झाले.

विजय रायकरांचे गायकांकडून चाली बसवून घेणे हा गायकांसाठी नसला (!) तरी माझ्यासारख्या श्रोत्यासाठी एक आनंददायक अनुभव होता. पेटीवर साथ करत, एकेक जागा मनासारखी येईपर्यंत घोटवून घेणा-‍या काकांवर सुधीर फडके, गजाननराव वाटवे अशा दिग्गजांचे उत्तम संस्कार होते याची प्रचीती मला आली. या गाण्यांच्या चालीसुद्धा अभिजात भावसंगीताच्या थाटाच्या आहेत. भावसंगीत म्हणजे ज्यात गीतकाराचे शब्द, संगीतकाराची चाल, गायकाचा आवाज, उच्चार, वाद्यांची साथ, ताल, लय, स्वरन् स्वर भावनिर्मितीसाठी प्रामाणिकपणे झटत असतात! 'सखया डोळ्यांत तुझ्या' मधील सुंदर प्रेमभावना असो किंवा 'सांभाळुनी हिला घ्या' मधील दुःखाचे अश्रू लपवित आपल्या मुलीची पाठवणी करणा-या आईची आर्तता असो, भावसंगीतावरील निष्ठा त्यांनी प्रामाणिकपणे जपली आहे याची सतत जाणीव होते.

कंप्युटरने रेकॉर्डिंगच्या जगात केवढी मोठी क्रांती घडवली आहे याचा अंदाज सत्यजितच्या स्टुडियोत आला. तालाच्या एका साध्या ट्रॅकच्या आधारे रेकॉर्डिंग सुरु झाले, मग त्यात त्याने हळुहळू वाद्यांचे रंग भरले. पूर्वी अखंड गाणे एकदम रेकॉर्ड करीत असत. आता एकेक ओळ, लागल्यास त्यातला एखादा शब्द पुन्हा अधिक चांगला रेकॉर्ड करणे अशी प्रक्रिया असते. सलग गाणे म्हणण्यापेक्षा खरं म्हणजे हे जास्त कठीण आहे. हल्लीच्या सॉफ्टवेअरमध्ये स्वर कमी-जास्त झालेत का हेही तपासण्याची सोय असते. अश्या प्रकारे तालासुरात, उच्चारात सर्व प्रकारात एखादी ओळ उत्तीर्ण झाली की मगच पुढची ओळ! थोडक्यात म्हणजे भावनेला 'शास्त्रकाट्याची कसोटी' येऊ दे ही मर्ढेकरांची मागणी पूर्ण करणे! अश्या कठोर कसोटीला उतरलेल्या नऊ गाण्यांच्या या सीडीला 'अंतरीची रत्ने' असे समर्पक नाव लाभले आहे.

या रेकॉर्डिंगची आर्थिक बाजू आतापर्यंत काकांनीच सांभाळली होती. विशेष म्हणजे यातील एकाही कलाकाराने पैशासाठी काम केले नाही. श्रीधर फडकेंसारख्या नामवंताने मुंबईहून दोनदोनदा पुण्याला येऊन काकांना पसंत पडेपर्यंत रीटेक दिले, ते केले ख-‍या आनंदासाठी, काकांवरील प्रेमापोटी आणि त्यांच्या संगीतनिष्ठेवरील विश्वासासाठी. काकांनी स्वतःच्या पदरचे पैसे घालून केलेल्या या कामाची योग्यता पटल्यावर बॅंक ऑफ महाराष्ट्र मदतीला धावून आली. स्वरानंद प्रतिष्ठानने प्रकाशन सोहळ्याची जवाबदारी उचलली. ज्येष्ठ कवी श्री. गंगाधर महांबरे यांच्या हस्ते आणि व्हायलिनमधून 'गाणारे' श्री. प्रभाकर जोग यांच्या उपस्थितीत 'अंतरीच्या रत्नां'चे प्रकाशन झाले.

सुगम संगीत रसिकांपर्यंत पोहोचावे म्हणून कोणत्याही नफ्याची अपेक्षा न ठेवता, केवळ 'निर्मितीमूल्यात' ही सीडी 'वितरीत' करणे आता चालू आहे.

या अंतरीच्या रत्नांना रसिकांच्या ह्रुदयाचे कोंदण मिळावे हीच शुभेच्छा!

** खास बंगलोरच्या रसिकांसाठी ही सीडी दि.२५, २६ व २७ जानेवारी ला महाराष्ट्र मंडळात रंगदक्षिणी एकांकिका स्पर्धांच्या वेळी उपलब्ध असणार आहे.

युवा: फार मजा आली बुवा!

2007-12-30T09:16:00.000+05:30

Posted by: पद्मनाभ (Padmanabh)
(Posted in Devanagiri script, please comment if you have font display issues we can guide you)

मी असा एकटा... आलो होतो बंगलोर नगरात,
त्यावेळेस वाटला नव्हतं... एवढी मैत्री पडेल माझ्या पदरात.
अहो, धुंदीत आलो, धुंदीतच प्यालो,
एका एका घोटासरशी आयु्ष्याच्या नशेत अगदी नखशिखांत बुडालो...

नाही नाही म्हणता म्हणता,
प्रेमातच पडलो आणि भरपूर आनंद घेतला त्या नशेचा...
रंगभूमीवरच्या आवेशात...
वाटलं "युवा" होणे आहे भाग आपल्या नशिबाचा...

रंगदक्षिणी असो की गणपती उत्सव...
वाट बघत रहायची मंडळात पाऊल ठेवायची...
ते स्टेज... तो प्रकाशझोत अंगावर पडला...
की वाटायचं... आत्ता कुठे ओळख पटलीये आयुष्याची...

अहो सुरुवातीला आम्ही स्क्रीप्ट मागून स्क्रीप्ट गिळणार...
नंतर सगळे जण मिळून त्याचा रवंथ करणार...
कुणी प्रकाश, कुणी संगीत, बॅकस्टेज आणि दिग्दर्शन करणार...
आणि मग सगळ्या ऑनस्टेज गड्यांना... बाकीच्यांबरोबर लई घेनार...

काहीही झालं तरी आपली वेगळी छाप पाहिजे,
जग इकडचं तिकडे झालं तरी बेहत्तर, पण नाटकात एक पंच पाहिजे!
आमचं नाटक म्हणजे काय चेष्टा आहे की काय???
रात्रीचे दोन वाजले म्हणून काय झालं? क्लायमॅक्स चढत नाही म्हणजे काय???

बरं, नाटक बसतंच चांगलं, पण आमचं त्यावर समाधान नाही...
"व्हरायटी" दाखवली नाही तर आम्ही खरे युवा नाही!!!
नाचायचं तर नाचू, लाईट्स म्हणाल तर लाईट्स, संगीत म्हणालात तर तेही बजावू,
अहो बॅकस्टेजचा तर जोश असा... एका रात्रीत नवं जग उभं करू!!!

नशेची हौस इतकी, की न पीता महफ़िल जमवू,
अहो मदिरेला झिंग चढेल अशी गज़लेची बैठक घेऊ...
वादक निवेदक गायक असा एक जोरदार संच बसवू...
गाण्याची जुगलबंदी करत कट्यार 'डायरेक्ट' काळजात घुसवू!!!

आणि नंतर येणा-या 'वा!' चे काय सांगू पुराण,
पाच'वा' नंतर सहावा व्वाच लज्जत आणतो,
पुन्हा एकदा, अजून एकदा, तरी एकदा, असला जोरदार पुकार आमचा,
होय होय... तो शेवटचा व्वाच हॉल मध्ये जोष भरतो!!!

फार मजेशीर अनुभव दिलेत, या प्रवासाने आजपावेतोवर,
वळलोय आज एका नवीन आयुष्याच्या वळणावर,
एक मात्र निर्धार आजच मनाशी करतो,
गड्यांनो आज तुमच्यासमोर मन मोकळं करतो.

अहो वय वय म्हणजे काय? तर ते शरीराचे वय,
वाढो जसे खयालापासून तराण्यापर्यंत वाढत जाते लय,
दिसलो उद्या जरी वृद्ध, जमवत विविध अनुभवांचा संचय,
पण मनात नेहमीच पेटत ठेवीन एक युवा असल्याचं वलय...!

'Natak'aayan and the A'wah'rds

2007-10-20T02:37:00.000+05:30

Posted by: Rajiv Chalke

Ganeshotsav2007 has ended... and so has another hectic natak(play)schedule. Hold on! I am not attempting to detail out on the events and happenings; I will leave it to the other keyboard-happy-devanagiri-friendly-folks. I have some thing more exciting.

This may be stale news by now for some/most active Yuva, but for our global blog visitors this is the news, the update they need to know. Yuva's entry for Ganeshotsav 2007 - Kamalabai Marathe Ekankika Spardha (One-act play competition) was "Mooshakayan". This was a runaway-washout success. We ran away with many awards and washed the awards table away. The play was staged on 22nd and prizes announced on 25th September.

The play was written-conceptualized by our own Dhananjay Khare, to most of us he would pass off as another dude around us. He isn’t seen or heard much, BUT his work speaks and rocks, I am glad this was Yuva's choice for this year's entry. The comedy play was a political satire about a king and the scheming people around him. How they con him to believe that a big mouse/rat is out to kill him and in the due course to eliminate this mouse, they loot the royal treasury. All events in the play are parallels drawn from real life political scams and 'mis-happenings' of the political world. All this with added humor.

The Natak database is updated on Yuva Blog and has all the award listings. Don't fail to notice the 3 hatrick awards for the 1st place. (Actor, Music Lights). A sort of understatement... considering that prizes like Director, set , actor and Enkankika have not stopped raining on us in a while. Or am I just trying to find some new statistics all the time? (Uh- maybe… glad to do that!)

A friend even quoted "Congratulations.... On second thought - should habitual things be congratulated??" Hell yea! They should be!! Appreciation is oxygen for us artists. Isn't it guys?

This same friend and another also filled up for me for my usual tasks. He clicked photos of the play, since I ‘lost’ my way on the stage this time...and was ‘helpless’ but to put up an act there tch! tch! . Another friend who directed the play also 'feeled*' up my shoes and made the traditional 'Wah-shout' poster, while I was busy and traveling… and did a wonderful job.
(* FYI 'Feeled' was a typo made in one of the emails by a Yuva friend. Please read as 'filled' . I am just rubbing it in :P)

So here is a link to Rajesh Thipse's photo album and Sujay Ghorpadkar’s washout poster (after you read through this Yuva awards list, clap thrice. and say... Arey wah wah wah wah... WAH... ankhin edka Wah-shout!)

Others helped me a lot to keep my 'Nepathya'(Set) tradition on. Also on the stage I got help to get my lines right. I was more conversant with a different set of lines (drawing lines with my pencil, brush and mouse and covering few hundred kilometers of road and off-road lines on my bike)

Ok… let me put the longest full stop to my blabber and give you the stuff you want to see/read. Others please feel free to write your experiences at the 'Natak'ayan and how you feel about Yuva and its A'wah'rds

Ganeshotsav 2007

Best Director: 1st (Sujay Ghorpadkar)
Best Play: 1st (Mooshakayan - Yuva)
Best Actor: 1st (Mayuresh Nirhali )
Best Actor: 2nd (Raja - Prasad Vader)
Best Supporting Actor: (Mandar Sane) The only prize given. This new trophy was announced this year.
Best Lights: 1st (Amol Kulkarni, Prasad Kapre)
Best Music: 1st ( Priti Gadgil, Kedar Sirdeshpande, Shantanu)
Best Playwright: (Dhananjay Khare) The only prize given to an original written script. Another new trophy announced this year( I guess because it was noticed that someone was actually going to the next level with in-house writers).
Best Set: 2nd (Rajiv Chalke, Sagar Khedkar and Yuva)

NATAK PHOTOS–
picasaweb.google.com/rajeshthipse/Ganeshotsav07

WAHSHOUT POSTER-

VIDEO LAUNCH ( Yea! we did it this time.)

आणि नाटक 'जिवंत' झाले! (My debut on the theater scene)

2007-09-27T10:09:00.001+05:30

Posted by: कपिल (Kapil)
(Posted in Devanagiri script, please comment if you have font display issues we can guide you)

‘ नाटयं भिन्नरुचेर्जनस्य बहुधाप्येकम् समाराधनम्’…बालगंधर्व रंगमंदिराच्या प्रेक्षागृहात बसल्यावर समोरच लिहिलेलं हे वाक्य नेहमी दृष्टीस पडतं..एक प्रेक्षक म्हणून ह्याची प्रचिती अनेकदा आली होती; पण एक (हौशी) कलाकार म्हणून मला याची प्रचिती आली ती 'युवा' मध्ये आल्यावर. गायन, वादन, नृत्य, चित्रकला, लेखन, अभिनय, भटकंती, क्रिकेट अशा भिन्न विभिन्न (आणि चित्र-विचित्र) आवडी असलेल्या व केवळ 'प्रेक्षकाची' भूमिका न निभावता वेळात वेळ काढून हे सर्व छंद ख-या अर्थाने जोपासणा-या हरहुन्नरी तरूणांच्या या 'संघात' आल्यावर..

इतर वेळेस सर्व युवा आपापल्या आवडीनुसार ठराविक कार्यक्रमात सहभागी व्हायचे. पण युवाचं गणेशोत्सवातलं नाटक ही एक अशी गोष्ट होती ज्यात सर्व 'युवा' उत्साहाने सामील व्हायचे. on-stage, backstage, प्रकाश योजना, संगीत, नेपथ्य...जमेल त्या भूमिकेत प्रत्येक जण मनापासून काम करायचा. वगवेगळ्या आवडी असलेल्या अनेक 'युवां' साठी नाटक हे एक समान आनंदनिधान असल्याचं अशा वेळेस जाणवायचं.

व्यावसायिक सोडाच पण खरं तर हौशी कलाकार म्हणवण्या इतपत ही माझा या क्षेत्रातला अनुभव नाही. तरीही एकाच नाटकाच्या अनुभवाच्या भांडवलावर (‘माझा पहिला नाट्यानुभव’ छापाचा) नाटकावरचा हा लेख लिहायला मी सुरुवात केली आहे..पाठिशी (किंवा गाठिशी) अनेक नाटकांचा अनुभव असल्याच्या ऐटीत. [पुणेकराला 'मत ठोकून द्यायला' इतका अनुभव पुरतो :) ]

शालेय अथवा महाविद्यालयीन जीवनात मी कधीच नाटकात काम केलं नव्हतं व त्या नंतरही कधी करेन असं स्वप्नात देखील वाटलं नव्हतं; पण युवामध्ये आल्यापासून अशा अनेक ‘कधी करेन असं वाटलं नव्ह्तं’ या सदरातल्या गोष्टी मी केल्या (गैरसमज नसावेत, केवळ सांस्कृतिक गोष्टींबद्दल बोलतोय..अजून एक उदाहरण म्हणजे स्टेज वर (एकदाच...किंवा 'एकदाचं' ) केलेलं नृत्य…अजूनही समोरच्या प्रेक्षकांचे (खोखो) हसणारे चेहरे आठवतायत..त्यावर लिहायचं म्हटलं तर तो एक स्वतंत्र लेख होईल. :-)

असो (किंवा नसो!)

तर २००३ सालच्या गणेशोत्सवात मला य़ुवा च्या एका नाटकात एक छोटी भूमिका करण्याची संधी मिळाली. नाटकाचं नाव होतं ' जिवंत'. युवातल्याच आमच्या एका मित्रानी – देवेन्द्र देशपांडेनी हे नाटक लिहिलं होतं.

महाभारतातील 'अश्वत्थामा' हे पात्र केन्द्रस्थानी ठेवून ही कथा लिहिण्यात आली होती. अश्वत्थाम्यास त्याच्या आयुष्यात आलेल्या अनुभवांनुसार काही विशिष्ट प्रसंगांमध्ये त्याच्या प्रतिक्रिया कशा असू शकतील हे दाखविण्याचा प्रयत्न केला होता.

"जिवंत" मध्ये माझी भूमिका एका चोराची होती. हा चोर कुणी बदमाश/अट्टल चोर नव्हता. घरात पोराला पाजायला दूध नाही म्हणून गावातून गाय चोरणारा एक (पैशानी व स्वभावानी) अत्यंत गरीब असा चोर होता. चोरी करताना पकडला गेल्यामुळे गावच्या पाटलाकडून थेट कडेलोटाची शिक्षा सुनावण्यात आलेला हा मी चोर. कडेलोटासाठी एका कड्यावर मला आणलं जातं. मी पाटलाचे पाय धरून दयेची, माफिची याचना करत असतो. पण त्याचा त्याच्यावर काहीएक परिणाम होत नाही. जवळच उभ्या असलेल्या 'म्हातारबाबाचे' (अश्वत्थाम्याचे) पाय धरुन मी त्याला मला वाचविण्याची विनंती करतो. शिक्षेची अंमलबजावणी होणार इतक्यात अश्वत्थामा हस्तक्षेप करुन कडेलोट ही शिक्षा योग्य नसल्याचे सर्वाना पटवून देतो व ह्या अपराधाला दुसरी एक योग्य शिक्षा सुचवून माझी म्रुत्यूच्या दाढेतून सुटका करतो. असा तो (करूण) प्रसंग होता.

रंगभूमीवरचा आयुष्यातला माझा पहिला प्रवेश हा असा चोरपावलांनी झाला.

दोन - तीन अनुभवी कलाकार सोडल्यास उरलेले सहा लोक अभिनयाची अगदीच 'तोंड'ओळखही नसलेले होते. अशा लोकांना घेऊन नाटक बसविण्याचे आव्हान देवेन्द्र व सुजयसमोर होतं. नाटकाचा विषय, त्याची संहिता, माझी भूमिका, संवाद, अभिनय या सर्व गोष्टींआधी एक सर्वात महत्वाची गोष्ट शिकणं गरजेचं होतं. विशेषत: नाटकात प्रथमच काम करत असल्याच्या पार्श्वभूमीवर. ती म्हणजे निर्लज्जपणा ( ''निर्भीडपणा' लिहिणार होतो पण 'निर्लज्जपणा' हाच शब्द जास्त योग्य वाटतो :-)). English मध्ये ज्याला conscious होणं म्हणतात ते अजिबात न होणं. मी जे करतोय ते मला जमतय का किंवा शोभतय का ? लोक काय म्हणत असतील ? असले विचार मनात येऊ लागले की ती भूमिका फसलीच म्हणून समजावं. या गोष्टीमुळे बरेचदा भूमिकेतला सहजपणा जायचा व 'अभिनया' ची जागा 'नाटकीपणा' घ्यायचा. प्रत्येकाच्या स्वभावानुसार या गोष्टींवर कमी जास्त प्रमाणात मेहनत घ्यावी लागली.

तालमीची सुरुवात संहितावाचना पासून झाली. पक्कं पाठांतर व योग्य, स्पष्ट शब्दोच्चारांवर आधी मेहनत घेऊन मगच stage वर जावं असं ठरलं व भूमिका छोटी असल्यामुळे ते सहज शक्यही होतं. सुरुवातीला स्टेज वगैरे सगळं विसरुन केवळ बसल्या जागेवरच आपले संवाद वाचायचो. ते जास्तीत जास्त परिणामकारक कसे होतील हे बघायचो. थोडक्यात कायिक अभिनयाची मदत न घेता केवळ ‘वाच्’इक् अभिनयानी आपण तो प्रसंग कितपत उभा करू शकतो ह्याचा अंदाज घेतला. आवाजाची तीव्रता, पट्टी, आवाजातले चढ उतार अशा ब-याच गोष्टींचे प्रयोग करुन पाहिले. आपली भूमिका पूर्णपणे समजून घेतली. 'चोरा'चे पूर्ण व्यक्तिमत्त्व व कुठल्या प्रसंगात तो कसा बोलतोय/बोलू शकतो हे डोक्यात ठेऊन माझे संवाद पुन्हा पुन्हा वाचले. असं वाचता वाचता त्या flow मध्ये मला स्वतःलाच त्या संहितेतल्या माझ्या संवादात काही नवीन शब्द, वाक्यं सुचत गेली. यातले काही किरकोळ बदल तत्काळ स्विकारलेही गेले. ( हे नाट्यशास्त्राच्या नियमांना वगैरे कितपत धरून होतं हे ‘देव’ जाणे. कदाचित 'बालादपी सुभाषितम् ग्राह्यम्' हया द्रुष्टिकोनातून देवेन्द्रनी ते स्विकारले असतील).

ह्या नंतर प्रत्यक्ष स्टेज वर practice सुरू केली. आवाजाच्या तयारीचा एक भाग म्हणून रोज practice च्या आधी सगळे मिळून मन्द्र, मध्य व तार सप्तकात ॐकार लावायचो. यामुळे मन खूप शांत आणि एकाग्र व्हायचं. स्टेज वरच्या एन्ट्री पासुन एक्झिट पर्यन्त अनेक नवीन गोष्टी शिकायच्या होत्या. प्रेक्षाग्रुहाकडे बघून नाटकातले संवाद म्हणताना प्रत्यक्ष प्रेक्षकांकडे न बघता साधारणपणे शेवटच्या रांगेच्या थोडी वर नजर ठेवून म्हणणे, (स्वतःच्या व प्रेक्षकांच्या दृष्टीतून) stage वरच्या व्यक्तींमधल्या अंतराचा अंदाज घेऊन त्यानुसार सर्व हालचाली करणे, stage वर असताना कमीत कमी वेळा प्रेक्षकांकडे पाठ करणे, ऐन वेळी कुणी एखाद्या संवादात गडबड केली तर त्याला (आणि त्या प्रसंगाला) सांभाळून घेणे, exit घेताना विंगेत परतल्यावर लगेच भूमिकेतून बाहेर न येणे असे अनेक बारकावे शिकून ते आत्मसात करायचा प्रयत्न करत होतो.

माझ्या भूमीकेत संवाद फार नव्हते पण शारीरिक हालचाली खूप होत्या. कडेलोटाची शिक्षा झाल्यामुळे भीतीने शरीराला कंप सुटलेला, स्टेज वर प्रवेश झाल्यापासुनच पडत, धडपडत, मार खात, ओरडत दयेची याचना करणारा चोर मला दाखवायचा होता. हे सर्व प्रकार केल्यामुळे आणि विशेषतः शरीर सतत थरथरतं ठेवावं लागत असल्यामुळे ब-यापैकी दमायला व्हायचं. मला मारत कड्यावर आणलं जातय असं दाखवायचं होतं. माझी एन्ट्री जास्त natural वाटावी म्हणून मला विंगेतून स्टेज वर चक्कं ढकलून देण्यात यायचं. मी देखील running race मध्ये start घ्यावी तसा विंगेतुन start घेऊन पळत यायचो व स्टेज वर स्वतःला 'झोकून द्यायचो'.

अजित, अरविंदनी हणम्या व सुभान्या या पाटलाच्या अंगरक्षकांच्या (किंवा गुंडांच्या -:)) भूमिकेत आपापले हात (आणि पायही) माझ्यासारख्या गरीब चोरावर चांगलेच साफ करून घेतले. (एकदा भूमिकेत शिरले की अभिनय व वास्तव यातला फरक ते बहुधा विसरत असावेत. माझी अवस्था इसापनीतीतल्या त्या सशांसारखी व्हायची ' तुमचा (नाटकाचा) खेळ होतो पण माझा जीव जातो').

काही दिवसांनी पुरेशा तालमीं नंतर stage वरील कलाकारांचे सर्व प्रसंग ब-यापैकी बसले. नंतर music सह practice करु लागलो..युवा मधलं 'संगीत युगुल' देवेन्द्र व अश्विनी यांनी प्रत्येक प्रसंगाला अत्यंत समर्पक व परिणामकारक पार्श्वसंगीत दिलं होतं. काही ध्वनीफिती त्यांनी स्वत: मंडळात ध्वनीमुद्रित केल्या होत्या.

जसे जसे एक एक प्रसंग बसत गेले तशी तशी अनघा व अदिती ह्यांची लाईट्सची टीम ही ‘उजेड पाडू’ लागली.

‘आपली भूमिका हास्यास्पद होऊ नये’ इतकी माफक 'महत्त्वाकांक्षा' घेऊन उजाडलेला तालमीचा पहिला दिवस आणि ‘आपल्या नाटकाला बक्षिस मिळणारच’ हा आत्मविश्वास देऊन जाणारा रंगीत तालमीचा शेवटचा दिवस या 'दोन' दिवसां मध्ये दिग्दर्शका प्रमाणेच सर्व on stage व back stage कलाकार, music team, lights team, team ह्या सर्वांनी घेतलेले अपार कष्ट होते.

नाटक झाल्यावर अनेक लोकानी मला नाटक व माझी भूमिका चांगली झाल्याचं सांगितलं. मला तरी त्या क्षणी नाटका आधीची तिसरी घंटा होऊन पडदा वर गेल्याचा क्षण आणि शेवटचा प्रवेश संपल्यावर पडदा पडल्याचा क्षण ह्या मधलं काहीच आठवत नव्हतं. तो मधला काळ जणू काही trans मध्येच गेलो होतो.

‘नाटका मधला माझा अभिनय चांगला झाला’ ह्या तात्पुरत्या आनंदा पेक्षा ‘मी ही स्टेज वर थोडाफ़ार अभिनय करु शकतो’ हा जो आत्मविश्वास मिळाला त्याला माझ्या लेखी जास्त मोल आहे. आणि त्याहीपेक्षा जास्त मोल आहे ते युवामधल्या जिवाभावाच्या मित्र-मैत्रीणींबरोबर घालवलेले ते सोनेरी क्षण आणि त्या स्म्रुतींना.

युवा आणि मी (Yuva and I)

2007-09-25T13:44:00.000+05:30

Posted by: शशि (Shashi)
(Posted in Devanagiri script, please comment if you have font display issues we can guide you)

३

माझ्या माहितीप्रमाणे युवाने बंगलोर महाराष्ट्र मंडळाच्या विश्वात “युवा” हे अभिधान मिरवत टाकलेलं पहिलं पाउल होतं गणेशोत्सवात सादर केलेली नाटिका “दरवेशी” (१९९५). सुरुवात अशी नाटकानेच झालेली असली तरी तेव्हा युवा म्हणजे नाटक असं समीकरण रुढ झालेलं नव्हतं. तसा विचारच नव्हता. समवयस्क मुलामुलींशी ओळख व्हावी, एकत्र जमावं, (मराठीत) गप्पा झोडाव्या, कधी ट्रिप काढावी, गणपतीत गंमत म्हणून नाटक बसवावं, मंडळाच्या हॉलची सजावट करावी, महाप्रसादाच्या जेवणात पंगती वाढाव्या, वर्षातून एकदा युवा डे (हल्लीच्या “जल्लोष”च्या धर्तीवर) साजरा करावा, कोजागिरी/ ३१ डिसेंबरच्या रात्री कोणाच्यातरी घरी (बहुतेकदा हर्षा-राजीच्या किंवा कीर्ती-प्रीतीच्या!) गच्चीवर गिल्ला करावा, एकमेकांना भरपूर चिडवावं, खावं-प्यावं, कल्ला करावा अशा काही माफक अपेक्षा होत्या आणि त्या नेमाने पूर्ण होत होत्या. युवात सामील व्हायचे निकष होते फक्त तीन – (१) तुमचे वय १६ ते २४ असले पाहिजे, (२) तुम्ही अविवाहित असला पाहिजेत, आणि (३) तुम्हाला मराठीचे थोडेतरी ज्ञान असणे आवश्यक.

आता मागे वळून पाहतो तेव्हा वाटतं युवातले ते पहिले दिवस ब-याच अंशी कॉलेजजीवनासारखे तुफान होते. तोच उत्साह, तीच तरुणाई, तेच शिकणे, तशीच गंमत, तसाच टाईमपास, तसेच झोकून देणे आणि हुंदडणे! युवा माझे दुसरे कॉलेजच होते म्हणा ना. किंबहुना ख-या कॉलेजहून जास्त जिव्हाळ्याचे.

दिवस असे मजेत जात होते. ९७च्या गणेशोत्सवात युवाने एक नवीन प्रकार केला. “युवा उवाच” नावाचे एक मासिक सुरु केले. त्यातली पहिली कविता होती अशी –

राजमान्य राजेश्री, पत्र लिहिण्यास कारण की
आम्ही दिव्य पोरं पोरी, आमचं युवा लई भारी
करीत असतो नाटकं फार, अभ्यास-कामाची मारामार
नमुने एकेक फारच भारी, लाज नाही घरीदारी
दिसायला चेहरा फारच भोळा, प्रत्येकाच्या अंगी नाना कळा
अशा आमच्या युवाचे, कार्यक्रम मोठ्या मोलाचे
तरी तुम्ही यावे, युवात सामील व्हावे
युवामध्ये स्वागत तुमचे, धन्य आहोत आम्ही आमचे

कुठल्या कवीची ही प्रतिभा होती आता कळायला मार्ग नाही. राहुल काशीकर, प्रफुल्ल इंगळे, सचिन देसाई हे त्रिकूट तेव्हा फॉर्मात होतं. त्यांच्यापैकीच जो कोणीतरी असेल तो असेल, पण त्याने मला प्रेरणा द्यायचं काम केलं होतं.

दहा वर्षांपूर्वी जगात मोकळा वेळ ही मौल्यवान चीज मुबलक मिळायची. म्हणजे निदान ती आत्तासारखी खोल खाणीतून खणून काढावी लागत नसे. खिशात दमडा नसतानाही साहित्य-संगीत-कलांसारख्या सोन्याहून पिवळ्या गोष्टींसाठी वेळ खर्च करणे मात्र तेव्हा परवडत होते. त्यातून कमावलेल्या आनंदाची खरी किंमत आत्ता लक्षात येऊ लागलीय.

तर “युवा उवाच” मासिक चालवायची जबाबदारी मोठ्या उत्साहाने मी आपल्या शिरावर घेतली. मात्र मासिकाला नियमितपणे पाजता येईल इतक्या प्रमाणावर युवातल्या कोणाचीच प्रतिभा वाहत नसल्याचे लक्षात आल्यावर मासिकाचे लवकरच अनियतकालिक करण्यात आले. सुरुवातीला एक-दोन अंक भूपेश देशमुख आणि केदार देवधर माझ्या मदतीला होते. कधीतरी नयनच्या घरी मी तिच्या कंप्यूटरवर तिच्याचकडून मराठी टाईप करून घेतल्याचे आठवतेय.

युवा उवाचला खरा बहर आला तो २००० मध्ये अमोल थेरे आणि अभय घैसास मला येऊन मिळाले तेव्हा. त्या एका वर्षी आम्ही विक्रमी दोन अंक काढले होते. एक जानेवारीत आणि दुसरा गणेशोत्सवात. दोन्ही अंक १२ पानी म्हणजे आमच्या लेखी चांगलेच भरगच्च होते. आणि मजकूर तरी काय ग्रेट! य़ुवानेच केलेल्या नाटकाचे विडंबन, सहल वर्णने, कॉमिक स्ट्रिप्स, कविता, विनोद, युवाच्या तोपर्यंतच्या नाट्यप्रवासाचे सिंहावलोकन, पुलंच्या निधनावर माझा श्रद्धांजलीवजा अग्रलेख, राजूच्या अफलातून डिजिटल कौशल्याची पहिली चुणूक दाखवणारा माझा आणि अमोलचा लारा दत्ताबरोबरचा फोटो, मंडळातल्या बुजुर्ग उदासकाकांचा “आम्हीही तरुण होतो” हा ते ‘युवा’ असतानाच्या दिवसांवरचा लेख, मयुर जैनचा “अमेरिका अमेरिका” लेख, अभयने लिहीलेलं महादजी शिंद्यांचं व्यक्तिचित्र, सुजयची युवावरची मराठीतली कविता, आता इंटरनेटच्या माध्यमातून अक्षरश: जगभर पोचलेला आणि प्रचंड लोकप्रिय झालेला अमित सुलाखेचा “गाय” हा बालीश निबंध, “लग्न हो/ नाही? कधी? कसे?” ह्या विषयावर युवात घेतलेला सर्व्हे, राजूने युवाच्या तत्कालीन मेंबरांची काढलेली व्यंगचित्रे…किती सांगू आणि किती नको…यादी इतक्यात संपणार नाही! आता अभिमान वाटावा असे ते युवाचे वैविध्य, नवनवोन्मेषशालिनी प्रतिभा आणि डोकेबाज सृजनशीलता! “युवा उवाच”चे ते सुवर्णयुग होते.

मंडळाच्या रंगमंचावर धो धो यश मिळवायची सवयही तेव्हाच लागायला सुरुवात झाली होती. ९८ साली फेब्रुवारीत युवाने प्रथमच तिकीट लावून मंडळात “प्रेमाच्या गावा जावे”चे दोन हाउसफुल्ल प्रयोग केले आणि त्याच वर्षी गणेशोत्सवात “एक झंकार जपताना”ने बक्षिस समारंभात पहिल्यांदा झाडू मारला. ९९च्या गणेशोत्सवात “झोपी गेलेला…”ला सुद्धा चांगले यश मिळाले होते. २००० मध्ये “सदु आणि दादु”ने तर कळसच केला. पुलंच्या त्या नाटकात डबल रोल करताना आणि अभिनयाचे पहिले बक्षिस पटकावताना मला जे समाधान मिळालेय तसे पुन्हा अजून मिळायचेय. त्या एकांकिकेला आणि त्या युवा टीमला माझ्या मनात एक खास जागा आहे याचं कारण प्रत्यक्ष दिलीप प्रभावळकर (जे त्या दिवशी प्रेक्षकांत बसले होते) नाटिकेनंतर ग्रीन रूममध्ये येऊन पाठीवर कौतुकाची थाप मारून गेले. आणखी काय मोठे बक्षिस पाहिजे? माझ्यासाठी आयुष्यातल्या सर्वोच्च आनंदाच्या क्षणांपैकी तो एक आहे एवढे नक्की.

ही सर्व घोडदौड चालू असताना युवात बेरीज वजाबाक्या चालू होत्याच. काही जण बंगलोर सोडून जात होते. त्यांना निरोप देताना छाती जडावत होती. काही नवीन लोक येत होते. त्यांचं स्वागत करताना, त्यांचा हरहुन्नरीपणा पाहताना नव्या हुरुपाने छाती पुन्हा फुगत होती.

आमच्यातले काहीजणांनी आता चोविशी ओलांडली होती, काही चतुर्भुज होऊ घातले होते. युवाच्या सहाव्या वाढदिवसाच्या आतच युवाचे पहिले दोन नियम धाब्यावर बसवण्याची वेळ आली. पण माझ्या मते अशा प्रकारे नियम शिथील करायला लागणे हेच युवाच्या यशाचे सर्वोत्तम द्योतक होते.

(क्रमश:)

Last Year's 'Vidhilikhit'

2007-09-21T17:39:00.000+05:30

Posted by: Mayuresh Nirhali

GaNeshotsav is already set and all yuva members are preparing for their play on Sep 22nd, 2007. The marathi one act play competition held by Maharashtra mandal has been a great platform for all the marathi theatre-lovers in Bangalore. I have been in bangalore for 6 years now and have not missed a single chance to participate. I am committed even this year.

Now only few days to go for the BIG day and with the excitement and tension building towards the peak, I remember the gala we had last year (Ganeshotsav 2006) and thought would share the same with you.

Like every year, it takes a while to get people to come together as everyone would crib about the amount of work they already have. The reason or rather, the trigger for all of us every year is different. Last year it was a fantastic Sci-Fi concept from Sujay n pramod. Time Travel.

In the first theme discussion meeting that I attended pramod had written a short story from the concept that was on their mind. Pramod read the script and each one in the meeting reacted in a completely different way. Most of us just lost it somewhere in the middle. Some of us thought it does not make sense at all, some of us had clarifications. The basic plot was explained atleast 10 times between 15 of us. Lot of questions were asked, and interestingly people had different answers to all of them. At one point, it was a complete chaos, then the guyz just decided to stop, but their wives were shouting supporting their hubby's point. That was hilarious. The discussion went on for about 4 hours that night, and we came up with a little bit detailed sequence of scenes/events. At the end of the meeting, everyone was so much thrilled and involved that we all knew that this meeting was the trigger.

By the time actual practices started, we had only 2 weeks left for our slot in the competition. We knew making a Sci-fi requires a lot of technicalities and perfect execution of those. The main actors would need to do lot of work to ensure that the sci-fi concept reach the audience in its right intention. On top of everything, the script was still evolving. Every day, someone would come up with a good point and pramod will sit n incorporate the changes. Almost everyday, we (actors) would have to start mugging new lines. I just cant imagine the pressure of all this on the director, sujay.

But Everyday, we would make some good progress either on the script, music pieces, sets or actors being able to get the feel for the play. The story required to disappear characters from the stage and a time machine that would have some flashy lights n music when on the stage. This was new, everyone contributed with creative ideas and to everyone's surprise, things were working.

The initial concept was just about, 2 people coming back from 2 different and mutually exclusive futures. There was no conclusive end to this story and initially we decided to just leave it open. But towards the last few days of the practice, we decided to give a completely different twist to the story. With every such change, we were gaining more confidence. All of us have completely different day-to-day jobs and so have other (and I think better) things to do, so no one was able to do any homework during this crucial phase. Practices would start anytime between 9 - 12 pm and would go on for 2-3 hours minimum. The name for the play was not decided until we had to record the announcement piece just 4 days before the show. It was named as "Vidhi-Likhit". The night before the show, the dress rehearsal was good and the stagecraft people worked on the craftings the entire night. We were all set for the Show!

On Sept 2nd, 2006, Vidhi-likhit really rocked!! sleek! (agadi CHABUK!!)... everything that was planned was executed to the perfection. All technical gags, music/lights was on time. The audience was completely stunned. The theme and the entire package was completely new to the audience. We did not expect everyone to understand the play anyway! How many people understood The Matrix, the first time they watched it? :) We enjoyed every second of that performance and even the late night practice sessions.

The competition had 4 other plays and 2 of them were really comparable. On 6th Sep, the results were announced. We bagged half of the prizes.

2nd Best Drama - Yuva
Best Direction - Sujay
Best Actor - Nikhil
Best Sets- Meenakshi, Anagha, Namita
Best Lights - Kaustubh, Sagar
Best Music - Preeti, Kedar
Outstanding performance in the competition - Mayuresh.

Famous actor, Dr. Mohan Agashe, was invited as the chief guest for this festival and his event was scheduled the next day after our play. We invited him to come n see our performance and he graciously agreed. The next day we met him, He was really impressed. He looked at me n said "your acting was good", I will remember that.

I have done many plays till date, but only few in which I was involved right from the point when the script was being written, one was my first ever play, LIMIT, which is in the history of the most famous competition in pune, Purushottam Karandak and this is another. All my plays are really special to me and am really glad that there is one more completely different experience to add to the list.

Another special day is just round the corner... and there is plenty of stuff to do still!

नकळत घडले सारे (...And it so happened)

2007-09-17T14:17:00.000+05:30

Posted by: निखिल (Nikhil)
(Posted in Devanagiri script, please comment if you have font display issues we can guide you)

(खरंतर हां blog लिहायला मी जरा उशीरच केला आहे. अजित आणि शशिचे blog वाचून मला खुमखुमी होतच होती म्हणा; परंतु आता "Better late than never" या न्यायाने लिहितो आहे. असो. )

१

दिवस होता १५ ऑगष्ट २००३. मला कुठून तरी कळलं की मंडळात युवा नवाचा group आहे, आणि ते या वर्षीच्या नाटकासाठी एक मुलगा शोधत अहेत. मी जायचा बेत नक्की केला. मंडळात जाताना डोक्यात खूप काही विचार होते. हा "मराठी संघ" आपल्याला accept करेल ना? मला sideline तर करणार नाहीत ना? नाटका मधे काम करायला जमेल ना ? एक ना दोन!

मी मंडळात गेलो, नाटकाची practice चालू होती। Hi-Hello-नमस्कार-चमत्कार झाले आणि मी practice बघत बसलो. जेमतेम ५ मिनिटं झाली असतील आणि तेवढयांत सुजय आला आणि म्हणाला, " आधी नाटकत काम केलं आहेस का ?" मी म्हणालो, "हो, शाळेत केलं होतं , पण त्यानंतर नाही " पुढचं काही ऐकून न घेता त्यानं ऑर्डर सोडली, "OK! Let's get on the stage---!"

त्यानंतर मी २ मिनिटं मधे stage वर होतो. Stage वरुन मला मोठ्या आवाजात ओळख करून द्यायला संगितली. मी एकदम जोषात येउन "मी निखिल कोरान्ने" असं चालू केलं. माझं वाक्य तोडत आणि माझ्या आवाजावर कडी करत मागून कोणीतरी 'कुजबुजला' "अरे आवाज!!!"
हा मागचा माणूस कौस्तुभ होता. मला वाटलं कॉलेजनंतर बहुतेक आज पहिल्यांदाच परत रॅगिंग होतंय की काय... मग अजून थोडा आवाज चढवत मी माझी ओळख करून दिली. माझ्या हातात स्क्रिप्ट देण्यात आली आणि मी डायलॉग घ्यायला सुरुवात केली. ब-याच दिवसांनी मराठी वाचत असल्यामुळे जरा अडखळतच होतो, आवाज़ पडत होता , वाचताना lines miss होत होत्या , काहीतरी वेगळेच अर्थ लागत होते मी वाचलेल्या lines che, काही विचारायला नको. थोडक्यात काय, तर मला थोडा स्टेज fear आला होता (याला कुठला फोबिया म्हणतात बरे?) मला वाटलं की आता कही खरं नाही; पण Sujay comments आणि त्याबरोबर धीरही देत होता. देवेन्द्र, कौस्तुभ माझ्या मदतीला होतेच. लवकरच माझी स्टेजवरची भीती जरा कमी झाली. मला आठवतंय, मी स्टेजवर वीस मिनिटं होतो अणि खाली आल्यावर पूर्ण घामेघूम झालो होतो. shoes घालायच्या तयारीतच होतो आणि माझी खात्री पटत चालली होती की मी स्टेज वर 20 minutes मधे जे काही केलं आहे ते बघून मला कोणीही नाटकत घेतला नसता. मी निघायची तयारी केली, सगळ्यांना bye म्हटलं. तेवढ्यात सुजय म्हणाला, "उदया शनिवार आहे, तेव्हा आपण लवकर practice सुरु करणार आहोत. so तू लवकर ये!" मी म्हटलं "काऽऽऽय "? "yes.. ही घे script अणि उदया भेटूच! bye!!"

तो एक सुखद धक्काच होता माझ्यासाठी, आणि त्या क्षणी, तेव्हा नकळत मी YUVA चा झालो होतो. घरी गेल्यावार मी script वाचून काढली अणि दुस-या दिवसाची वाट बघत बसलो!

(क्रमशः)

युवा आणि मी (Yuva and I)

2007-09-03T11:45:00.001+05:30

Posted by: शशि (Shashi)
(Posted in Devanagiri script, please comment if you have font display issues we can guide you)

२

आपला core competence आयुष्यात लवकर उमजणे ह्यासारखे दुसरे भाग्य नाही. माझ्या व्यावसायिक जीवनात मला अजून तो तसा उमजला आहे की नाही हा माझा अंतर्गत वादाचा विषय आहे. पण कलाजीवनात मात्र मला काय करायला आवडेल ते मला नशीबाने शाळकरी जीवनातच जाणवले. शाळेत असताना आम्हाला अभिव्यक्ती विकासाचा वर्ग दर आठवड्याला असायचा. अभिनयाचे काय थोडेफार धडे मी गिरवले असतील ते तिथेच. त्याआधी अगदी लहानपणी मी कोकणातल्या आमच्या गावी रत्नेश्वराच्या उत्सवात संत तुकारामांच्या मुलाचं छोटंसं काम केलं होतं तेवढंच. नाटकं पाहिली होती, आवडायचीसुद्धा; पण आपण स्वत: स्टेजवर कधी उभे राहू असं वाटलंच नव्हतं. माझ्या शाळेनं मला तशी संधी दिली आणि त्याबद्दल मी तिचा आजन्म ऋणी राहेन.

ब-याचदा माणसाला आपली आवड/ आपले बलस्थान अचानक सापडते. एक नवी दिशा, नवे जग ध्यानीमनी नसताना एकदम उघडते आणि आपण एका नव्याच यात्रेला निघतो. तसंच ते झालं. माझ्यासारखा लाजरा बुजरा मुलगा आंतरशालेय प्रसंगनाट्य स्पर्धेसाठी शाळेच्या चमूत निवडला गेला आणि चक्क अभिनयाचं दुसरं पारितोषिक मिळवून आला. आपल्या अंगी काहीतरी कसब आहे आणि लोकांनी ते वाखाणलं आहे हा शोध किती भन्नाट असतो! गरीबाला स्वत:च्या घरात पुरलेला खजिना मिळावा तसा.

माझी ती अभिनय-आनंदयात्रा पुण्यात बरी चालली होती. तिच्यात आता खंड पडणार हे गृहित धरुनच मी बंगलोर गाठलं होतं. सुदैवाने तसं झालं नाही.

सध्या मी जरी कट्टर युवा सभासद असलो तरी बंगलोरमधली पहिली एकांकिका मी केली, "गांधार", ती “YTC” (Youngsters Theatre Circle) ह्या शेखर ब्रह्मेप्रणित ग्रुपबरोबर. ते नाटक दुर्दैवानं साफ पडलं. कोणतंच बक्षीस नाही की हो! नशीब, माझं पुढचं नाटक (Involvement Fantasy) जरातरी यशस्वी झालं. ते होतं “आम्ही”चं. युवा अजून माझा प्रतिस्पर्धी संघच होता!

रंगमंचावर वैर असलं तरी एरवी युवातल्या काहीजणींबरोबर मात्र माझी मैत्री वाढत गेली. त्या मुली होत्या कीर्ती व प्रीती साठे आणि नयन कवठेकर. याला कारण माझी मुलींमधली लोकप्रियता हे नसून आमचे सर्वांचे (आपापले) आई-वडील होते. त्यांची ओळख, गप्पाटप्पा आणि सहकुटुंब भोजनाचे प्रसंग वाढले होते ना! त्यामुळे अशा प्रसंगी उपरिनिर्दिष्ट मुलींना मला सहन करणे भाग पडत असे.

पण ह्या मुली चांगल्या निघाल्या बिचा-या. मला युवात खेचण्याचे मोलाचे काम त्यांनीच तर केले. त्या काळी माझ्या पाठीमागे मला शिष्ट म्हणायचा अगोचरपणा त्या करीत असत असे जरी आत्ता उघडकीस आले असले तरी मी मोठ्या मनाने त्यांना माफ केले आहे. काही झालं तरी त्यांच्यातल्या मिस. नयनने पुढच्या तीन-चारच वर्षांत माझ्याशी लग्न करायला होकार देण्याचा जो अतुलनीय शहाणपणा दाखवला त्याने भारावून जाऊन मी ही माफी केली आहे. शेवटी “क्षमा वीरस्य भूषणम्” म्हणतात तेच खरे.

माझ्या आठवणीनुसार ३१ डिसेंबर ९६ च्या रात्री मी पहिल्यांदा युवाच्या पार्टीला हजेरी लावली. ती पार्टी मला नक्कीच भावली असणार कारण पुढे लवकरच युवाच्या कूर्ग सहलीतही मी सामील झालो होतो. माझ्यातला शिष्ट (धीटपणे सांगायचं, तर खरं म्हणजे लाजाळू!) शशि हळुहळू मागे पडत गेला. लाजायचं काही कारणच उरलं नव्हतं. माझ्या नकळत युवाने मला सहजी सामावून घेतलं होतं. पुण्याच्या रम्य आठवणी आता मला छळेनाश्या झाल्या होत्या.

(क्रमश:)

युवा आणि मी (Yuva and I)

2007-08-29T08:31:00.000+05:30

Posted by: शशि (Shashi)
(Posted in Devanagiri script, please comment if you have font display issues we can guide you)

१

इयत्ता ७वी ते १०वी ही चार शालेय वर्षे वसतीगृहातल्या जीवनाची चव चाखल्यावर माझ्या मनानं घेतलं की आता “घरी” राहायचं. पुण्यातील उच्चशिक्षणाचा प्रख्यात दर्जा, शाळेत जोडलेले जिवाभावाचे मित्र, चार वर्षे अंगवळणी पडलेलं ज्ञान प्रबोधिनीचं धमाल कॅलेंडर अशा ब-याच गोष्टींचा मोह डावलून अस्मादिकांनी बंगलोरात पाऊल ठेवले. इतरांपेक्षा काहीतरी वेगळं करण्याची आणि नवीन बघण्याची [आणि नवीन करुन बघण्याची :-)] मला खुमखुमी होतीच. काय तेच तेच एसपी नाहीतर फर्ग्युसन नाहीतर रुपाली नाहीतर ११वी सायन्स आणि इंजिनीयरिंग!

बंगलोर शहर मला तसे अगदी नवीन नव्हते म्हणा. गेली चार वर्षे उन्हाळी आणी दिवाळी सुट्ट्यांमध्ये इथेच तर तळ ठोकून असायचो की मी. पण महाराष्ट्र मंडळात एखाद्या कार्यक्रमाला गेलोय असा काही प्रसंग त्या सुट्ट्यांमध्ये घडला असल्याचे आठवत नाही. तेव्हा आमच्याकडे चारचाकीच काय पण दुचाकीसुद्धा नव्हती म्हटलं. म्हणूनच असेल कदाचित. बीटीएसच्या (तेव्हा लाल रंगाच्या) बसमधून मॅजेस्टिकला जायचो ते जास्त करून मराठी पेपर किंवा मासिके आणण्यासाठी.

कायमचा राहायला आल्यानंतर मात्र सुरुवातीला जरा भ्रमनिरासच झाला. तसा तो होतोच. माणसाची नं गंमतच असते. आयदर (अरेच्चा! मराठीत याला ‘एकतर’ म्हणतात – कित्ती सारखा शब्द आहे नाही?) तो भूतकाळात रमतो नाहीतर भविष्याची स्वप्नं रंगवतो. वर्तमानाची त्याला किंमत नसते. बंगलोरमधलं माझं पहिलं पूर्ण वर्ष शाळेतले ते रम्य दिवस आठवून हुरहुरण्यात गेलं. कॉलेज ठीक होतं, नवे मित्रदेखील चांगले भेटले होते; पण पुण्याची ती मजा काही न्यारीच असं मला जवळजवळ दीड वर्षं वाटतच राहिलं.

९६च्या गणेशोत्सवात मंडळात झालेली एक एकांकिका अजून आठवतेय. डोस्केदुखीचा फार्स असं नाव होतं. अगदी नेटकं सादरीकरण. माझ्याच वयोगटातल्या मुलामुलींनी केलं होतं. त्यावर्षी त्या संघाला पहिलं बक्षीस मिळालं.

संघ होता "युवा"!

(क्रमश:)

Yuva at Jallosh, 2007

2007-08-20T08:57:00.000+05:30

Posted by: Priti Gadgil

Some "did you know?"s before I start with the report:

Jallosh is an annual event hosted by Gathi-bheti and Bangalore-marathi at the Maharashtra Mandal for Marathi-speaking junta in Bangalore. It’s a day long event composed of on-stage entertainment, good Maharashtrian food and a lot of good-looking Maharashtrian girls(!,)

Yuva had been requested to present a variety-entertainment program for about 45 minutes.

*****

4th Aug, Saturday, 6pm : Yuva meeting for Jallosh at Padmanabh's (mostly k.a. Paddy) place.

This meeting was going to be a different one --- a welcome reprieve from the traditional Yuva meetings (which are usually held MM) : Yuvaites were meeting after a long gap of about 6 months; Pady (Padmanabh) – the newly wed was hosting a yuva meeting at his home where we would get intro-ed to his wife Shreya; also, for the first time, 3 new-borns were going to attend a yuva meeting…literally!!

Yuva meetings never start on time…a trivial fact known to all in Yuva. By the time all expected had arrived, it was 8pm. There was excitement all around as people caught up with what was happening in each other’s life. The excitement seemed to grow each time the kids and their parents arrived! Each baby seemed amused to see so many new faces. When all 3 were really bored and had had enough of weird expressions and funny sounds they heard each time they encountered a new face, they were off with their respective mothers to the bedrooms to catch up on some sleep. Finally, the meeting began! A lot of ideas floated around as to what we could perform. It was decided that people would practice independently and would meet up the next Saturday evening and integrate the show.

The next Saturday, we met again. This time we had a new talent in Yuva …Swapnil on the keyboard, Amol on the tabla and Shreya, a professional dancer. The whole evening was spent on practicing various events. The agenda was as follows : first, we would start with the ‘powada’ by Pady and Neeraj, assisted by Swapnil, Amol and Priti, all for music. Second would be a one-act performance (comedy) by Mandy (Mandar)…third would be a lawani by Anuja…fourth, Kaustubh and Nikhil would enact a short skit written by Yuva’s very own award-winning writer Pramod…fifth, Mandar would sing a song that he had sung a few years back - a super-duper hit with the audience – “Aake seedhi lagi dil pe jaise katariya”. The sixth item on the program list was a solo dance by Shreya on melodious “Radha kaise na jale”. The program would finally end with the most anticipated performance “Ek chatur naar” by Pady and Mandy.

The next day morning, we all met up for Jallosh lunch at mandal. All participants were in their best form as usual and ready to ‘rock the stage’. All mothers and fathers in Yuva too were ready with baby baggage, helping each other with rocking the kids to sleep or entertaining them in their playing time, while the other watched the performances on stage. I wouldn’t go to describe how positive the audience reaction for Yuva’s event was. It will be obvious from some of the e-mails below

*****
An edited version of the mail from Sujay – THE MAN behind the scenes:

Guys....!

Once again we did it..... with just 4 or so hours of practice and co-ordination, some extraordinary talent.... good enthu.... we did it again.

Kudos to all involved... to Paddy and Sagar for the initiation..... Paddy, Neeru and Mandy for their vocal exploits.

Shreya and Anuja for their 'no hassle' performances.... its as if they are always ready with those dances.... kind of plug and play.... cool. Will need more of this during ganpati....

Kavi shreshTha - KhaDilkar (Pramod) - It was a new way to present his works.... I hope he personally liked it.....Kaustubh and Nikhil did their usual stuff... that is 'GOOD'...!

Then there is Swapnil (new) on the key board. aaH the 'Dagga'... Amol on the tabla... Paddy aaNi Mandya ni hyala 'khalla'.... nothing more to say.....

Cool it was good to see a flurry on the day... lots of new faces too....

Replies from Sagar, Kaustubh and Mandar :

Kudos to all Yuva who supported for this event.

Yesterday we received an Invitation from MM President for Ganapti Ekankika and Variety program. After seeing people's enthu in this Jallosh we cannot keep ourselves out of this year Variety program. :)

baaki "nehamichech yashaswi" janate barobarach hyaaveLi sarva navin members cha performance phaarach utsaahavardhak hotaa ...

Shreya ni to dance phakta eka aathavadyaat basavala ase kaal Pady kaDuun kaLale .... he mhaNaje agadich "YUVA material" jhaale :-)

Are Sagar aaNi Vaidehi ne je kaahi "dive laavale" tyaachehi koutuk aahe ...

Anuja's dance was very well recieved too ...

Swapnil and Amol were superb with their instruments... A warm welcome to all of them ...

Yeah... it was a good show although I have not seen any of the performaces but only heard from people outside. But lets not forget contributions from some more key players around...Prasad, Kapilesh & Vaidehi - Good to see you giving helping hand and boosting morale of the team... tumha doghancha utsaah aaNi valuable suggestions khoop madatiche Tharale.

Priti - You were superb in "Event Management" role as usual.

Sujay - Nobody really congratulate you but we know how much it adds value to any YUVA event when we all see you around and all fired up.

Sagar - Jallosh Team was recording the whole event... So see if we can get the VCD/DVD in sometime to watch our performaces...

We can meet together and enjoy it.

We got a wonderful feedback from a person Vipin Raje from Mumbai. Here’s what he had to say :

This is Vipin from Dadar, Mumbai and I had a chance to see the Yuva showcase thru Jallosh Program on Sunday 12th August 2007. Infact , I am a music lover and I hope you do not mind If I comment here. I was in Bangalore the whole last week and thats where I came to know that MM in Bangalore is arranging a program by the name Jallosh. One of my friend got the tickets from Mr.Bhide and I attended the Jallosh program.

Infact , we have a small musical group known as 'Swaranjali' in Dadar & Thane ( Its not too big but we have all music lovers in our group). I liked all the programs what you guys presented on the stage. Good show !!!

On the music front , I would like to give my review to your Yuva team. You guys have great singers and great support from the synth Guy and Tabla player ( Do not remember their names). Chatur naar was a rocking performance from your singers and to play this song on a tabla truly deserves some kinda pat it was a great effort from your musical support team.This is what usually happens.A singer takes all the credit and the musicians are never noticed.

The first song from 'Half ticket' sung by legendary Kishore kumar was a half hearted effort from Mr.Sane ( I hope I've got his name correct). Please do not get me wrong here. But I think the practice was missing in that song and because of which the song went 'OFF Key' . I could figure out the look on your musicians face as it was tough for them to manage this situation. But still Kudos to the singer who attempted the song and its still tough to get your second performance rocking once you know you have faltered on your first one. Great effort from Mr.Sane. Congrats !!!

The purpose of the email is to certainly congratulate on your effort but also to point out little things which can make lot of difference to a person who understands music very well.

Also , congratulations to the Dancers who did a good job on the stage. Overall the performace from Yuva has a good impact on me and this is evident from the fact that the I am still murmuring the song Ek chatur Naar.

Infact, I wanted to meet everyone personally and congratulate but I was not able to track anyone after the program. In the end, I asked for some Yuva members email ID in the MM Office and they passed me your email address from the MM office on ground floor.

Wish you all the best and pass on my thoughts to all your team !!
Yuva Rocks in Bangalore !!
God bless !!

Thanks,
Vipin Raje.

Overall, it was a complete performance by Yuva that won accolades from the audience, well, as usual.

Just goes just another step to show that at Yuva, we don’t do different things…we just do them differently!

Ganeshotsav 2007 - Meeting update

2007-08-20T00:41:00.000+05:30

Posted by: Rajiv Chalke

The meeting took place in the Maharashtra Mandal premises on Saturday evening, it took about 20-30 minutes till every one were present and settled ( few of us did come in later, but glad they did). It was a great gathering with new and existing Yuva around.

To come to the points quickly we had the introduction round of the new Yuva members and glad to know the new talents among us. We then got on to discussion of Ganeshotsav Variety Program. We managed to jot down a list of prospective events, (Yes! We gonna have a show) details will be sent on the mailing list to be developed further. What was commendable was the pro-activeness of the new members in volunteering to contribute to the program. Few of the Yuva (who could not make it to the meeting) had also sent across messages about their involvement.

Next we moved the ‘Ekankika’ competition. We discussed about 3 scripts, one of them written by Pramod, and he narrated it too, these will be discussed further. There is another meeting planned for Wednesday (22Aug) exclusively for the drama script discussion. We have been offered a tentative slot for our play, but to be officially confirmed in few days. The Variety Program too may be on 18th or 19th September 2007. Apart from the meeting it was nice to catch up with everyone and another big welcome to the new Yuva. More updates as we finalize things. Great start!

(Note: if anyone wishes to share their thoughts, please do so by adding your comments. Everyone- do look out for comments on this post.)

Ganeshotsav 2007: First meeting

2007-08-17T09:59:00.000+05:30

Posted by: Ajit Oke

It's that time of the year again! Ganapati bappa's utsav is just round the corner, and Yuva will be abuzz with loads of activities, and of course tonnes of fun!

First general meeting towards finalizing upon one act play script and variety show items will be held at the Maharashtra Mandal premises Gandhinagar, on Saturday, August 18 at 5 PM (sharp!).

Agenda as conveyed by Sujay goes like this:

Get to the meeting on time
Get to know new members and their field(s) of interest
Come up with a theme for variety program
Read and discuss scripts written by Pramod, another script from a friend of Mayuresh, and/or other scripts other members may bring along
Set pace and direction for the natak

It is kindly requested from the members, wannabe members to get any prospective scripts (Java scripts strictly not allowed) to discuss. You may contact Sagar (Tel: 9-4-4-8-4-5-4-6-7-1) for any further information.

ओ युवा युवा! (What Yuva means to me)

2007-08-15T10:59:00.000+05:30

Posted by: अजित ओक (Ajit Oke)
(Posted in Devanagiri script, please comment if you have font display issues we can guide you)

पाच वर्षांपूर्वी पहिल्यांदा बेंगलोरला आलो, तेव्हा सगळं काही नवीन होतं. अंगावरच्या कपड्यांपासून ते कागदावरच्या नोकरीपर्यंत! पहिल्या पंधरा दिवसांचा ऑफिसने दिलेला ५-स्टार पाहुणचार लुटल्यानंतर, जेव्हा रोजच्या धबडग्यात पडलो, तेव्हा कधीकधी वाटायचं, की घरापासून आठशे मैल आलो, ते काय यासाठी? "कन्नडा गोत्तीला" एवढे शिकण्यासाठी आणि ९-ते-५ टायपिंगसाठी एसी ऑफिसमध्ये जाण्यासाठी? काहीतरी नक्कीच मिसिंग होतं (म्हणजे त्या 'लक्ष्य' सिनेमातल्या मेरे पास 'वो' नहीं है -- हॉ! 'लक्ष्य' --- इतकं उच्च पातळीवरचं नाही) काहीतरी नक्की अपूर्ण होतं. इंजिनियरींगच्या चार वर्षांत अभ्यास आणि टाइमपास सारख्या प्रमाणात केल्यानंतरही काहीतरी खरं करून दाखवण्याची खाज काही कमी झालेली नव्हती. खरं तर तोपर्यंत काही केलेलंच नव्हतं! (आणि अजूनही फार काही दिवे ऑन केले आहेत असं नाही, असो).

आणि अशा 'मनोवस्थेत' मला युवाबद्द्ल ऐकू आलं.

लोक सैन्यात 'शिरतात', प्रेमात 'पडतात', स्वातंत्र्य चळवळीत 'झोकून देतात', नोकरीवर 'रूजू होतात', संकटांना 'सामोरं जातात'. मी युवात सामील झालो! ते सामील होणं, हे त्या सर्वार्थांनी होतं! त्यानंतर जे घडलं तो इतिहास आहे, युवाच्या इतिहासात माझं सामील होणं हा काही सुवर्णाक्षरांनी वगैरे लिहून ठेवण्यासारखा दिवस नक्कीच नव्हता. माझ्या वैयक्तिक इतिहासात मात्र तो आहे.

युवा हा 'संघ' आहे. असंख्य स्वभाव-प्रकृतींच्या वल्लींनी हा संघ समृध्द केला आहे, होतो आहे. युवाच्या सगळ्या उद्योग-उचापतींविषयीची माहिती येथे तुम्हाला वेळोवेळी वाचायला मिळेलच. तुम्हाला जे जे आवडते ते करण्याची तुम्हाला युवामध्ये मुभा आहे. तुम्हाला अभिनय करायचा असेल, तुम्हाला इ-मेल फॉरवर्ड करायचे असतील, अखंड वटवट करायची असेल, क्रिकेट खेळायचे असेल, ट्रेक करण्याची आवड असेल, फालतू विनोद स्पर्धेत ढाल मिळवायची असेल, गाणं म्हणायचं असेल, किंवा नुसतंच ऐकायचं असेल, भाषण ठोकायचं असेल, खारीचा का होईना समाजसेवेत काही वाटा उचलायचा असेल आणि आता, लिखाणाचं व्यसन ब्लॉग माध्यमातून वाढवायचं असेल, तर असं सगळं तुम्ही करू शकता. तुमच्या या सगळ्या इंटरेस्टना पूरक असे मित्र-मैत्रीणी तुम्हाला 'युवा'त मिळतील यात तीळमात्र शंका नाही.

"युवाचे माझ्यावर अनंत उपकार आहेत, ते मी कसे फेडू बरे" इत्यादी cliche मध्ये मी काही पडणार नाही; कारण मी असलं काही शब्दांमधून तुमच्यापर्यंत पोहोचवू शकणार नाही याची मला खात्री आहे. युवा हा एक अनुभव आहे, आणि तो फक्त अनुभवावा, उगाच त्याचं पृथक्करण (म्हणजे मराठीत analysis) करत बसून नये असे माझे ठाम मत आहे. परंतु तरीही, दुबळा का होईना, एक प्रयत्न म्हणून मी काही वर्षांपूर्वी एक कविता(?) लिहिली होती. ती सादर करतो आहे.

युवा उवाच

जोश तारुण्याचा | प्रतिभेची साथ |
नवनवी क्षितिजे | खुणावती ||

सोडुनिया वाट | सरळ धोपट |
स्वीकारुनि आव्हान | आलो बंगलोरी ||

परप्रांत परभाषा | निराळेच रंग |
भोजनाचे हाल | परी निर्धार अभंग ||

गर्दीत त्या साऱ्या | ओलावा शोधीत |
फिरलो शहरी | या उद्यानांच्या ||

एके दिवशी अवचित | संध्याकाळी रम्य |
झालो मी दाखल | युवा मध्ये ||

ओळख ना पाळख | बुजरा स्वभाव |
परी घेतले सामावून | युवांनी मला ||

माझाच विश्वास बसे | ना माझ्यावर |
नाटकात जेव्हा || मी लाविले 'दिवे' ||

मग मी नाही | पाहिले वळून |
लुटल्या आनंदा | थांग नाही ||

गायन वादन | नाटक भ्रमंती |
तोडीच्या विनोदा | नाही आणि गणती ||

रम्य या शहरी | लाभले स्थैर्य |
जगण्याची जाणलो | सार्थकता ||

युवाची संगत | कायम लाभावी |
तुमच्यातलाच एक | युवा उवाच ||

ता.क. "अरे बघताय काय? सामील व्हा!"

Welcome to the Yuva blog

2007-08-14T22:36:00.000+05:30

Welcome to Yuva's blog. This is to compliment the more active Yahoo group of marathi-speaking youth of Bangalore, Yuva Marathi Sangh, more popularly known as Yuva. This blog is to enable everyone to know about the happenings in Yuva, to share thoughts, ideas and provide feedback. We will have more updates and details soon. This is just a small start!